Het zit erop

Vanmorgen heerlijk uitgeslapen, we waren pas om half 8 wakker, op ons dooie akkertje ontbeten, ergens halverwege de ochtend aangekleed… Het leek wel weekend.

Vanmiddag opruimen en inpakken. Morgen nog 1 optreden voor de zondagsschool van de kerk van Wilbert en Rima. Nog een laatste lunch met de hele familie van Saane (een echte Libanese lunch uiteraard! Heerlijk). En dan naar het vliegtuig. Terug naar Nederland, waar we kunnen schaatsen, hebben we gehoord.

Rest ons niets anders dan iedereen te bedanken voor de leuke reacties en het meeleven.
Wilbert en Rima bedankt voor de organisatie en uiteraard voor het gebruik van hun huisje in de bergen even buiten Beirut.
De Lichtkring bedankt voor het geld voor de cadeautjes. De laatste school had een splinternieuwe speelplaats, dus die waren ontzettend blij met de voet- en basketballen.
Maar vooral ook iedereen die ons hier in Libanon heeft meegenomen voor een lunch. Mjammie!
Nog even deze dan: Dat heerlijke zoete pistache taartje uit Riyaq bleek hier in Beirut gewoon in de supermarkt te liggen. Dus wij meteen een grote doos in het karretje gegooid.
Jammerrrrrr… Werden we dus mooi even met onze neus op de feiten gedrukt. Zelfgemaakt is echt veul lekkerder dan zo’n voorverpakt mormel.

Iedereen die deze blog heeft gevolgd zal niet verbaasd zijn als ik zeg dat ik niet uitsluit dat we nog wel een keer naar Libanon zullen gaan. Dus wie weet tot een volgende blog.

Over en uit.

Terug naar het blog-overzicht