Kab Elias

Door problemen in Tyre kon de voorstelling die daar vandaag gepland stond niet doorgaan. Daar kwamen we gelukkig gisteren al achter voordat we naar het Zuiden reden, waardoor we via een snelle bel-actie van Wilbert konden regelen dat we vandaag op konden treden in Kab Elias. Dat is het schooltje waar de voorstelling vorige week niet door kon gaan vanwege het weer. Het schooltje ook waar ik nou juist zo naar had uitgekeken. Dus je hoort mij niet klagen.

Lang leve de moderne techniek. Leraar Zaid stuurde me een ‘pin’ op google maps. Dus we reden er rechtstreeks naartoe. Het laatste stukje moesten we lopen, een doolhof van trappetjes hoger de berg op. Dat wist ik nog van vorige keer. Toen waren we doodmoe toen we boven waren. Ik hoopte dat dat vooral door het weer kwam (het was toen bloedheet). Maar die hoop bleek niet terecht. We waren wederom gesloopt toen we het schooltje binnenstapten. Maar het was het waard!
Ze hebben het hier goed voor elkaar. Het is zowaar echt een soort schoolgebouwtje. Wel kleine lokaaltjes, maar het zijn lokaaltjes.

klaslokaaltje

Een heuse leraarskamer, waarin we werden ontvangen met koffie en chocolade. En een voluit loeiende kachel middenin de kamer. Om beurten kwamen de juffen binnen om hun handen te warmen. Allemaal met de jas aan en sommigen ook nog met muts op. Wij werden ook van harte uitgenodigd om lekker dicht bij de kachel te komen zitten.
Even ter verduidelijking: Ik liep in mijn overhemd met korte mouwen, want het was werkelijk prachtig weer. En in die kamer was het wat mij betreft bespottelijk heet! Dus je kreeg mij niet in de buurt van die kachel.

hilbert-bij-de-kachel

Dan de voorstellingen. Tja, dat is toch natuurlijk iedere keer een beetje hetzelfde. Alhoewel… Ik zat vanavond met Simone de voorstelling door te praten en dan kom je er achter dat er in anderhalve week al best veel is veranderd. Ik probeer ook soms wat Arabisch te spreken en wat mij betreft gaat dat ook ontzettend goed, maar toch liggen ze allemaal slap van het lachen als ik er weer eens een woordje uit gooi. Maar wat je ook bedenkt of doet, leuker dan een konijn dat Pffrrrtttt zegt gaat het toch niet worden.
Twee leuke groepen kinderen en, net zo belangrijk, leuke meesters en juffen, met als kers op de taart de allerbeste vertaalster die we deze reis hebben gehad. Dat scheelt toch best wel hoor!

De leraren hier hadden de kinderen goed onder controle. Streng, maar toch heel leuk.
Voor aanvang van de voorstelling werden de kinderen keurig op een rijtje gezet, zodat ze het allemaal goed konden zien. Dat ging echt heel gesmeerd. Ik gooide alleen roet in het eten toen ik door kreeg dat de kinderen geacht werden de hele voorstelling zo te blijven staan. “Nouuuuuuu, dat dacht ik niet”. “Jawel hoor, dat kunnen ze best”, bezwoer juf. Dat geloof ik meteen, maar niet bij mij! Ik maak ze knettergek. Gelukkig was ze snel overtuigd, maar wel naar een ander plekje. Dan konden ze op een kleed zitten. Dat was warmer. Goed punt.

keurig-in-de-rij op-het-kleed voorstelling-kabelias meisjes-op-de-achterste-rij meisje-met-ringen meisje-met-hoed

Na afloop weer de auto in. Via Beirut naar het Zuiden gereden. Even een sinaasappel aan het strand in Sidon gegeten. Sinaasappel! Ja, als dit sinaasappels zijn, dan wil ik wel vaker een sinaasappel. Daarna een wandelingetje door de Souq. Geweldig. Ik kan er niet over uit hoe indrukwekkend ik het vind om je onder te dompelen in een andere cultuur. Dat gold ook toen we vanmorgen naar het schooltje reden. Door zo’n wirwar van straatjes, die steeds smaller worden, bijna steil omhoog, langs gebouwen in de stijl die hier zo karakteristiek is, met een wirwar van elekktriciteits- en internetkabels door de lucht en oude mannetjes die zitten te kaarten..

zakken-vol-kruiden vlees-aan-de-haakj verse-kip bananen-kar

Daarna door naar Tyres (of Sour). Daar wat door het oude stadje gewandeld en een hapje gegeten.
Tijd om ons te melden bij Chris Todd, een Amerikaan die hier in het Zuiden schooltjes aan het opzetten is voor kinderen uit vluchtelinmgenkampen. Bij hem kunnen we vanavond slapen. Morgen neemt hij ons mee naar 2 van zijn schooltjes.

Terug naar het blog-overzicht