Zahleh

Een maand geleden stond dit schooltje nog in een van de kampen in de buurt van Zahleh.

kamp-1 kamp-2

Maar ze hadden het geluk dat er even buiten Zahleh een gebouw werd neergezet dat nog geen bestemming had (vraag niet hoe dat kan, het is gewoon zo). De eigenaar vond het prima als de school er zou intrekken en huren en aldus geschiedde. Enige minpuntje was dat het met de bouw niet heel erg opschoot, dus besloot de opperjuf Joanna om gewoon alvast met alle 400 kinderen naar het gebouw te trekken en daar de lessen te gaan geven. Dat zou de werkmannen een beetje onder druk zetten, zodat het allemaal wat eerder klaar zou zijn. Volgens Joanna hielp het. Er werd veel harder gewerkt. Alleen met alle kinderen in het gebouw, dan moet er regelmatig een beetje geïmproviseerd worden. Eerst hadden we geen water (later gelukkig wel). Er was ook even geen telefoon. Kinderen moesten soms even van lokaal wisselen. De verwarming was nog niet klaar, maar terwijl wij er waren werd wel het hek de grond ingemetseld.
Niemand klaagt en alles leek, zoals alles in Libanon, heel soepeltjes te lopen. Linksom of rechtsom, het komt wel goed.
De kinderen kregen les op de vloer, het schoolbord bij juf op schoot. Het zag er best gezellig uit.

klasje

Er konden maximaal 70 kinderen in het zaaltje waar de voorstelling zou worden gegeven, dus ik heb 3 voorstellingen gedaan. De laatste voor de oudste kinderen. Pubers al, dus ik heb m’n trucs een beetje aangepast, alhoewel ze eigenlijk ook best uit hun dak gingen voor de trucs die ik als ‘wellicht iets te kinderachtig’ had ingeschat. Een ei uit een klasgenoot’s gat zien komen die ‘tok tok tok’ loopt te roepen is natuurlijk ook best grappig.

Die truc is niet voor niks de slot-truc. Voor de niet-goochelaars: Twee kinderen bakken samen koekjes. De een leest het recept voor, de ander heeft de pan en voert uit. Meel, suiker en een ei, lekker roeren… Vreselijk smerig mengseltje, dat ik dan wil laten proeven, waarbij iedereen uiteraard achteruit deinst. Behalve een enkele dappere held die tot ieders afgrijzen een hapje neemt. En dan ook nog verkondigt dat het erg lekker is. Daarna toveren we dankzij een serie mislukte toverstokken de koekjes in de pan.

koekjes meisje-doet-kip

Dit meisje moest een kip nadoen om een ei te leggen, maar ze pieste zowat in haar broek.

jongetje-in-kostuum

Deze was ook erg leuk! Dit jongetje had exact hetzelfde aan als ik. Zwart pak, wit overhemd en een rood gilet. Dus hij mocht natuurlijk helpen.

juf-met-balletjes

Een van de juffen hielp me bij de sponsballetjes. Het blijft leuk. Ook voor volwassenen…
De meesters en juffen komen zelf overigens ook allemaal uit het kamp. De school is niet alleen een school, maar tegelijk ook een opleidingsinstituut voor leerkrachten. Zo snijdt het mes aan meerdere kanten. Er is erg veel animo om leerkracht te worden bij de mensen die in de kampen wonen.

Een van de meesters sprak ook prima engels, dus die vertaalde. Hij had het zelf ook best naar zijn zin.

vertaler

Na twee weken optreden waarin je kinderen lol ziet hebben, ziet schreeuwen, schrikken, lachen en joelen raak je er ook een beetje aan gewend. Een opmerking van Joanna doet je dan weer beseffen dat het allemaal helemaal niet zo vanzelfsprekend is. Ze zei: “Achteraan zat net een meisje dat ik nog nooit… Helemaal nooit in haar hele schoolloopbaan heb zien lachen. En die zat nu te schateren”.

Terug naar het blog-overzicht